Six Flying Dragons

**Six Flying Dragons** (Spoil)
sixdragons_47
ที่จริงไม่คิดว่าตัวเองจะดูละครซากึก 50 ตอนจบเลยจริงๆ เพราะมันยาวมาก เรื่องนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจดูตั้งแต่แรก แต่ช่วงนั้นมีคนพูดถึงละครเรื่องนี้ติดๆกัน จนรู้สึกว่าทำไมมีแต่คนพูดถึง รุ่นน้องที่คณะก็มารีวิวเรื่องนี้อีก จนสุดท้ายต้องเปิดมาดูแล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ ดีมากๆ (อาจจะสำหรับคนที่ชอบประวัติศาสตร์)
นักแสดงแสดงได้ดีทุกคน ดูแล้วเอาใจช่วยไปกับตัวละคร มั่นใจเลยว่าถ้าใครได้ดูเรื่องนี้จะไม่รู้สึกเกลียดอีบังวอนเลย แต่จะเอาใจช่วย แม้ว่าในเรื่องจะโหดร้ายมากก็ตาม

– เรื่องราวการเมืองการปกครองย้อนไปเกือบๆ 700 ปีที่แล้ว รอยต่อระหว่างปลายสมัยโครยอและต้นสมัยโชซอน ปัญหาการปกครองภายในประเทศ รวมถึงการถูกคุมคามจากจีน มองโกล และโจรสลัดญี่ปุ่น- ดารึมที่แสดงเป็นอีบังวอนตอนเด็ก น่ารักมาก ดูแล้วเอ็นดู

– บทมีมิติดี มีความเป็นมนุษย์ มีทั้งด้านดีและด้านมืด แต่ละคนในเรื่องมีพัฒนาการการเติบโตทั้งด้านความคิดและมุมมอง ทุกคนมีด้านอ่อนแอและเจ็บปวด เจ็บปวดกันไปถ้วนหน้า แต่คนที่เจ็บปวดที่สุดน่าจะเป็นอีซองกเย ลูกมาฆ่ากันเองเพื่อแย่งบัลลังก์ (ความจริงอันโหดร้ายอีบังวอนฆ่าน้องตัวเอง ถึงจะเป็นน้องต่างแม่ แต่น้องก็ยังเด็ก)

– ฉากสะเทือนใจเยอะ ด้วยความที่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการเมืองการปกครอง ก็เต็มไปด้วยฉากฆ่ากันเอง เด็กถูกฆ่า คนโดนทรมาน ลูกศิษย์ฆ่าอาจารย์ พี่ฆ่าน้อง ฆ่ากันเลือดสาด

– พูดถึงปัญหาการเก็บส่วย ปัญหาที่ดิน การปฏิรูปที่ดิน เป็นประเด็นที่ 2 ฝ่ายในเรื่องถกเถียงกัน (อันนี้ไม่รู้ว่าในประวัติศาสตร์เกิดขึ้นจริงมั้ย หรือคนเขียนบทเพิ่มในประเด็นนี้ขึ้นมา)

– พุทธศาสนาในสมัยนั้นค่อนข้างรุ่งเรือง มีพระสงฆ์และวัดเยอะ (ในละครมีประเด็นวัดที่ดูเหมือนไม่ค่อยเป็นวัดสักเท่าไหร่ เป็นแหล่งรับโอนที่ดินจากเหล่าขุนนางหลังจากที่รู้ว่าจะมีการปฏิรูปที่ดิน) พออีบังวอนมีอำนาจเลยปฏิรูปพุทธศาสนาเสียใหม่ เป็นผลให้พุทธศาสนาซบเซาลง

– ดูๆไปแล้วในเรื่องนี้ทุกคนต้องการอำนาจหมด แต่ก็จะแตกต่างกันไปตามเป้าหมายและจุดยืนของแต่ละคน แต่ละคนมีเส้นทางที่ชัดเจน

– บทโรแมนติกไม่มีเลย ไม่ต้องหวัง

– วิชาดาบมีพูดถึง แต่ก็ไม่ได้เน้นมาก

– เน้นชิงไหวชิงพริบ การแย่งชิงข้อมูลข่าวสาร มีการปล่อยข่าวปลอม ข่าวลือการซื้อขายข้อมูลทำกันเป็นล่ำเป็นสันมาก

– ไม่มีพูดถึงไสยศาสตร์ มนต์ดำ หรือเล่นของเลย (อันนี้แปลกใจนิดหน่อยคิดว่าจะมีพูดบ้าง)

– ฉากพ่อลูกระหว่างอีซองกเยกับอีบังวอน มีพลังทุกฉาก ชอบฉากสุดท้ายที่สุด แสดงดีทั้งคู่ พีคมากกกกกก พ่อก็คือพ่อ

– คนเขียนบทบอกว่า ในประวัติศาสตร์ตอนอีบังวอนฆ่าจองมงจู ตอนนั้นอายุเพียง 26 ปี ถ้าในตอนนี้ก็เหมือนคนที่เพิ่งออกจากกรม แล้วกลับไปเรียนปี 3 ในมหาวิทยาลัย เค้าคิดถึงการเปลี่ยนแปลงประเทศได้ยังไงด้วยอายุเท่านี้ ซึ่งน่าประหลาดใจมาก

– มุมของนักแสดง อาอินบอกว่าเมื่ออีบังวอนไม่มีทางเลือก ต้องฆ่าจองมงจูเพื่อให้แผนการดำเนินต่อไปได้ เพราะว่าจองมงจูปฏิเสธที่จะทรยศราชวงศ์โครยอ ในบทไม่ได้บอกให้อีบังวอนต้องร้องไห้ แต่ในฉากเวลานั้นน้ำตาของเค้าไหลออกมา อาอินยังบอกอีกว่าเค้าไม่คิดว่าอีบังวอนมีนิสัยโหดร้าย แต่เค้าไม่มีทางเลือก ต้องฆ่าบางคนเพื่อให้มีชีวิตรอด ในกรณีของการเมืองมันเป็นสถานการณ์ที่ต้องเลือกระหว่างต้องฆ่าคนอื่นหรือถูกคนอื่นฆ่า

– อีบังวอนผู้โหดเหี้ยม ก็คงมีดีอย่างอื่นอีก (อันนี้เดาเอง) ถึงเลี้ยงลูกออกมาให้เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่เป็นมหาราชได้) เรื่องอีโดลูกของอีบังวอนดูได้จากเรื่อง tree with deep roots คนเขียนบทคนเดียวกันมีตัวละครเชื่อมกันอยู่ สร้างออกมาก่อน (ยังไม่ได้ดูเอง)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s